Cholerycy żyją krócej
Charaktery są bardzo różne, jednak choleryka każdy z daleka zauważy. Wyróżnia się zawsze i wszędzie. Czy w kolejce po mleko, czy czekając na samolot, czy dostając odmowę, czy zdając egzamin - zawsze jest taki sam: niecierpliwy, wybuchowy, gadatliwy i impulsywny. Małe dzieci, które złoszczą się przed założeniem czapeczki albo rzucają zabawkami gdy im coś nie idzie, albo wpadają w złość, która przechodzi w agresją mają zadatki na prawdziwego choleryka. Sami o sobie cholerycy mówią, że mają bardzo trudny charakter. Skoro nie lubią powolności i braku działania, dlaczego najlepiej żyje im się z flegmatykiem? Może dlatego, że dwóch choleryków pozabijałoby się? To charakter o dużej zmienności nastrojów, są bardzo aktywne towarzyskie, ale łatwo jest urazić. Są drażliwe na niektórych punktach i lepiej omijać te punkty z daleka. Osoby o tym charakterze lubią mieć ostatnie zdanie i być w centrum zainteresowania. Reakcja choleryka jest natychmiastowa, często najpierw robi, później myśli. Osoba o tym charakterem jest silna i odporna na bodźce często wyraża emocje bardo szybko, ale te chwilowe. Te trwałe uczucia maskuje bardzo głęboko. Jest świetnym pozorantem. Pierwszymi nauczycielami w życiu dziecka są rodzicie od pierwszych dni jego życia. Malec obserwując dorosłych przyswaja sobie najczęściej pojawiające się wzorce i zachowania, próbując w miarę swoich możliwości i umiejętności naśladować je. Podczas obserwacji dorosłych w dziecku kształtują się pewne cechy charakteru, których część przetrwa do końca życia, a część ulegnie zmianie w późniejszym okresie. Niemożliwością jest, aby dwoje ludzi miało identyczny charakter, chociaż mogą być minimalne, ale zawsze są, chociażby dlatego, że posiadamy zróżnicowane temperamenty, poglądy, otoczenie, wychowanie.
Charakter .