Złożona sprawa
Charakter człowieka wyróżnia go spośród innych. Nie ma dwóch takich samych charakterów dwojga ludzi, którzy byliby identyczni. Charakter to kwestia zachowania, reakcji na bodźce i otoczenie. Na pierwszy rzut oka jesteśmy w stanie stwierdzić jaki ktoś ma charakter, wystarczy parę zamienionych słów, jedno pytanie o jakiś nurtujący, newralgiczny problem, a już wiemy czy osoba ta pasuje naszym kryteriom, według których oceniamy i dobieramy ludzi czy nie. Często jest tak, że kogoś po prostu nie lubimy, a nawet go dobrze nie znamy, inni nam tłumaczą, że jak się poznamy to się polubimy albo pytają za co możemy kogoś nie lubić skoro go nie poznaliśmy, ale to jest właśnie nasze wewnętrzne przeczucie coś w charakterze tej osoby nam nie odpowiada, nie zawsze potrafimy to definiować. To właśnie za sprawą tych pojedynczych sygnałów, które każdy gdzieś nieświadomie wysyła do innych ludzi, jednych lubimy a drugich nie. Charakter człowieka poznaje się jednak przez długie lata wspólnego życia, a nie jednorazowe wrażenie.
Każdy z nas jest odmienny pod względem cech charakteru, chociaż można znaleźć podobne, pokrewne dusze. Z pewnymi cechami już się rodzimy, które przekazali nam rodzice w genach, jednak większość z cech charakteru nabywamy w trakcie życia. To otaczające nas środowisko kształtuje nasze cechy charakteru, ale najpierw kształtują je nasi najbliżsi w okresie dzieciństwa, czyli rodzice. Charakter człowieka można ukształtować, zwłaszcza u dziecka, poddając mu do obserwacji konkretne wzorce, które utrwalają się. Dziecko naśladuje swoich rodziców niemal pod każdym względzie. Jeżeli obserwuje u dorosłych wzajemnego szacunku – uczy się go.
Charakter .